Blog

Jako właściciel Sztormu i organizator Tattoofestu od lat staram się pokazywać, że tatuaż to nie tylko obrazek pod skórą. To również kultura, historia, etyka i biznes.

Kiedy patrzę na ludzi odwiedzających nasze studio, widzę pewien trend. W Gdańsku, Gdyni i Sopocie coraz częściej słyszę pytania o kolorowe tatuaże i o realistyczne prace pełne barw.

W marcu 2026 – przyszła kontrola o zupełnie innym charakterze. Tym razem inspektorów interesowało nie tylko stanowisko, ale cały system zarządzania zagrożeniami. Pytali o ocenę ryzyka zawodowego, BHP, rejestry narażenia na HBV, HCV, HIV i inne czynniki biologiczne.

W marcu 2026 – przyszła kontrola o zupełnie innym charakterze. Tym razem inspektorów interesowało nie tylko stanowisko, ale cały system zarządzania zagrożeniami. Pytali o ocenę ryzyka zawodowego, BHP, rejestry narażenia na HBV, HCV, HIV i inne czynniki biologiczne.

W Sztormie niemal codziennie dostajemy pytania, czy możemy „zrobić to samo”. Zdjęcie z internetu, tatuaż znajomego, wzór z Pinteresta. Za każdym razem odpowiadamy: nie. I zawsze tłumaczymy dlaczego. To nie jest kaprys. To jest kwestia uczciwości i prawa.

Tatuaż to nie tylko wzór. Naruszamy ciągłość skóry, dlatego pracownia tatuażu musi spełniać standardy higieny porównywalne z gabinetem stomatologicznym. Sprzęt wykorzystywany podczas pracy powinien być sterylny lub jednorazowy, aby minimalizować ryzyko zakażeń wirusem zapalenia wątroby czy HIV. Zgodnie z prawem pracownie tatuażu w Polsce podlegają rygorystycznym wymogom sanitarno‑higienicznym, które obejmują czystą wodę, właściwe oświetlenie, systematyczną dezynfekcję i kontrolę sanepidu.